RECENSIE: Phobos door Victor Dixen

Phobos: 3.5/5
Auteur: Victor Dixen
Uitgever: Uitgeverij Q

Ik heb een recensie-exemplaar mogen ontvangen van dit boek, dit beïnvloedt niet mijn mening.

Phobos is een intrigerend verhaal dat zich afspeelt in de (niet zo verre) toekomst waar vrijwel alle overheidsbedrijven zijn verkocht aan particulieren, waaronder ook NASA. De nieuwe eigenaren van NASA willen graag zo veel mogelijk geld uit het bedrijf halen en hebben een spectaculair plan bedacht. Ze sturen zes jongens en zes meiden van over de hele wereld naar Mars om daar een nieuwe kolonie te beginnen. Deze reis is echter niet zomaar een reis, het is ook een datingshow. De twaalf jongeren worden gedurende de reis 24/7 gefilmd en dit wordt elke dag wereldwijd uitgezonden. Het idee is dat wanneer ze Mars eindelijk bereiken, ze allemaal verliefd op iemand zijn geworden. De makers hebben hier een speciaal systeem voor ontwikkeld, zodat iedereen met iemand anders zal eindigen. Maar het is allemaal veel mooier dan dat het lijkt. Het ruimteschip naar Mars draagt een aantal duister geheimen met zich mee…

In het verhaal volgen we voornamelijk de 18-jarige Léonor, één van de twaalf uitverkorenen aan boord van het ruimteschip. Léonor lijkt een beetje de vreemde eend in de bijt en heeft soms moeite aansluiting te vinden bij de rest van de meiden (ze leven gescheiden van de jongens). Ze is de enige die twijfels heeft bij de hele show. En wanneer dan ook nog blijkt dat Serena, de enige persoon die ze écht vertrouwt, een hele grote bron van deze twijfels is krijgt Léonor het flink voor haar kiezen.

Het boek is ongeveer 400 pagina’s lang, maar ik heb het binnen drie dagen uitgelezen (en dat is snel voor mijn doen). De schrijftstijl is erg simpel, waardoor het snel leest, maar wel ook irritaties oproept. Het overmatige gebruik van uitroeptekens vond ik storend en het constant herhalen van dingen die al eerder gezegd zijn geeft me de neiging om stukken over te slaan. Het kan eventueel zijn dat het aan de vertaling ligt, aangezien het origineel in het Frans geschreven is. Eigenlijk waren dit de grootste pijnpunten en vond ik het verder gewoon een gaaf boek.

De setting is uniek en intrigerend, de hoofdpersonen zijn mysterieus en divers en het gebruik van verschillende perspectieven levert een prachtige kijk op het hele verhaal. Als lezer ben je beter op de hoogte van het hele verhaal en alle intriges eromheen dan de personages zelf en het is spannend om te zien hoe zij erachter komen. Omdat alle personages in het boek uit verschillende delen van de wereld komen, zijn er natuurlijk ook wat culturele verschillen, voornamelijk m.b.t. het idee van daten en liefde. Het was leuk geweest als daar wat meer diepgang in had gezeten. Verder lijkt Phobos op het eerste gezicht gewoon een YA science-fiction boek, maar wanneer je er echt over gaat nadenken draagt het best wel een bijzondere boodschap over kapitalisme en het uitbuiten van mensenlevens door moderne media met zich mee.

Het is echt een aanrader voor iedereen nieuw in het YA science-fiction genre. Ik ben zelf in ieder geval zeker van plan Phobos2 te lezen, die sinds kort ook verkrijgbaar is. Het is jammer dat ik niet in Nederland was tijdens YALFest, omdat Victor Dixen (de schrijver) er ook was… maar ik heb er vertrouwen in dat jullie hem wel het hemd van het lijf hebben gevraagd over Phobos!

Zou jij alles achterlaten op aarde om een kolonie te starten op Mars als je de kans kreeg? Laat het me weten in de reacties biggrin.

Love,

You may also like

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *