RECENSIE: De Kroon van de Tearling door Erika Johansen

De Kroon van de Tearling: 5/5
Auteur: Erika Johansen
Publicatiedatum: 10-03-2015
Uitgever: Boekerij

“The future was only disasters of the past, waiting to happen anew.”

Ik heb een recensie-exemplaar mogen ontvangen van dit boek, dit beïnvloedt niet mijn mening.

Vijf sterren voor De Kroon van de Tearling!

Dit boek volgt de 19-jarige Kelsea, die al zo lang als ze zich kan herinneren bij haar pleegouders in een huisje in het bos woont. Haar hele leven is ze al afgezonderd van de buitenwereld, totdat op haar 19e verjaardag een groep koninklijke gardisten haar op komt halen. Ze is namelijk de kroonprinses van de Tearling, waar momenteel nog de vreselijke regent (haar oom) aan de macht is.

Haar pleegouders hebben haar echter hierop voorbereid en Kelsea gaat dan ook vrijwillig mee. Onderweg leert ze de gardisten kennen en moeten ze allerlei obstakels zien te overwinnen. Deze obstakels zijn echter nog maar een klein voorproefje van wat haar te wachten staat als ze aankomt in haar koninkrijk…

Al vanaf de eerste pagina zit je als lezer helemaal in het verhaal, waarna het onmogelijk is het nog los te laten. De Kroon van de Tearling wurmt zich in je gedachten — zelf was ik constant aan het nadenken over wat er allemaal zou gaan gebeuren. Het is niet per se een ‘snel’ boek, maar er gebeurt genoeg om het aantrekkelijk te houden. Doordat het niet erg volgepakt met actie zit, is er juist meer ruimte voor de wereld-opbouw en de ontwikkeling van de personages. Erika Johansen doet dit extreem goed en alle personages voelen meteen als vrienden.

De wereld-opbouw was in het begin niet meteen helder. Het lijkt namelijk alsof je als lezer in de zoveelste middeleeuwse fantasiewereld bent beland waar niets iets te maken heeft met onze echte wereld. Dit is in De Kroon van de Tearling echter anders. Het land waar het zich afspeelt is binnengetrokken door eerdere bewoners van de wereld zoals wij die kennen. Of onze wereld is verwoest door iets naars wordt (nog) niet helemaal duidelijk, maar het speelt zich voor ons dus af in de toekomst. Johanssen legt af en toe in het verhaal een connectie met “ons tijdperk”, waardoor het voor de lezer extra geloofwaardig voelt.

Ook de persoonlijke ontwikkeling van elk van de personages is mooi, zoals ik al eerder aangaf. Kelsea heeft natuurlijk haar hele leven al geïsoleerd gezeten, dus het is wennen voor haar in een wereld waar ze opeens omringd is door mensen. Je ziet haar ontwikkeling langzaam maar zeker voortschrijden totdat ze op het laatst is veranderd in een andere versie van zichzelf. De andere personages, met name de gardisten, leren we als lezer ook kennen maar toch blijven we ook deels over hen “in the dark” gehouden. In een wereld zo groot is het moeilijk eruit te halen welke (mysterieuze) personages later nog een grotere rol gaan spelen, maar het voelt als een must om daar achter te komen.

De Kroon van de Tearling is een prachtig geschreven boek en ik ga dan ook zeker deze hele trilogie uitlezen. De Invasie van de Tearling, here I come.

Laat me vooral weten in de comments of jullie deze boeken nu ook willen lezen of wat jullie ervan vinden als jullie ze al gelezen hebben!

Love,

You may also like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *